Kayıp Zaman

Eski bir evin çatı katında, tozlu bir sandık buldu. İçinden çıkan mektuplar, fotoğraflar ve günlükler, bir başka zamanın insanlarının hayatlarına açılan kapılar gibiydi. Onları okudukça, bir yabancının sevinçlerini, hüzünlerini, hayallerini ve pişmanlıklarını yaşadı.

En ilginç olanı ise, günlüğün son sayfasındaki cümleydi: "Eğer bu satırları okuyan biri varsa, bil ki ben seni çoktan tanıdım. Çünkü hayat, zamanın ötesinde bir bağ kurar."

Bu satırlarla birlikte okuyucu, zamanın ve mekanın ötesinde, belki de hiç görmediği ama kalben bağlandığı bir ruhla tanıştığını hissetti. Zaman kaybolmaz, sadece saklanır ve bizi bekler.